نمودار ارتباط موجودیت (ER)

نمودار ER، نموداری است که ارتباط موجودیت‌ها را در سیستم نشان می‌دهد. بنابراین لازم است تا با مفهوم موجودیت یا Entity آشنا شویم.در مدل ER از عناصری به نام موجودیت استفاده می‌شود.

این مدل برای مستندسازی نیازهای یک سیستم ذخیره و نگهداری اطلاعات است؛ به همین جهت لازم است تا پیش از طراحی یک سیستم پایگاه داده، ابتدا مدل ER آن را تهیه‌کرده باشید تا بتوانید بهترین سیستم ممکن را بر اساس نیازهای سازمان خود، بیابید. در حقیقت نمودار ER نقشه و طرح رسیدن به سیستم اطلاعاتی موردنظر است.

نمودار ER، نموداری است که ارتباط موجودیت‌ها را در سیستم نشان می‌دهد. بنابراین لازم است تا با مفهوم موجودیت یا Entity آشنا شویم.در مدل ER از عناصری به نام موجودیت [۱] استفاده می‌شود.

موجودیت‌ها، عوامل موثر در سیستم اطلاعاتی هستند و در حقیقت آن چیزهایی هستند که کاربر می‌خواهد در مورد آن‌ها اطلاعاتی جمع‌آوری و ذخیره کند. بنابراین هر موجودیت دارای یک سری خصوصیات است که به آن‌ها صفت [۲] آن موجودیت گفته می‌شود. در این نمودار، از علائم خاصی برای رسم موجودیت‌ها و صفات آن‌ها استفاده می‌شود.

به این صورت که به ازای هر موجودیت یک مستطیل رسم می‌شود و نام موجودیت در بالای آن قرار می‌گیرد و پس‌ از آن یک خط رسم می‌شود. صفات هر موجودیت نیز به ترتیب در سطرهای جداگانه پس از خط جداکننده‌ی نام موجودیت قرار می‌گیرند.

[۱]. Entity

[۲]. Attribute

نام موجودیت

صفت ۱

صفت ۲

برای اینکه بتوان در هر موجودیت داده‌هایی را نگهداری نمود، آن‌ها در قالب رابطه‌ها یا همان جداول پیاده‌سازی می¬شوند. یک رابطه به شکل زیر نشان می شود:

 

صفت ۱ صفت ۲ صفت n
مقدار ۱ مقدار ۱ مقدار ۱
مقدار ۲ مقدار ۲ مقدار ۲
مقدار n مقدار n مقدار n

یکی از صفت‌های مهم و کاربردی در هر موجودیت صفت کلید است. این صفت، صفتی است که مقدار آن در بین تمام داده‌های موجود در همان صفت، منحصربه‌فرد باشد، و آن را با عنوان کلید اولیه[۱] می‌شناسند.

بهتر است در تمام موجودیت‌ها، حداقل یکی از صفت‌های آن موجودیت به‌عنوان یک صفت کلید قرار داده شود. معمولاً صفت کلید را اولین صفت در یک موجودیت قرار می‌دهند و برای متمایز کردن آن با سایر خصوصیت‌ها، زیر عنوان آن خطی کشیده می‌شود. این صفت یکی از مهم‌ترین صفت‌های هر موجودیت است، چراکه می‌تواند به نمایندگی از کل موجودیتی که در آن قرار دارد، در یک موجودیت دیگر قرار بگیرد و برای ارتباط برقرار کردن با سایر موجودیت‌ها بسیار ضروری است.

[۱]. Primary Key

پیشنهاد می‌شود صفت کلید را از نوع عددی قرار دهید و مقدار آن به‌صورت اعداد متوالی خودکار[۱] برای هریک از مجموعه اطلاعات واردشده در آن موجودیت باشد. از آنجایی‌که یکی از مهم‌ترین کاربردهای صفت کلید، ارتباط موجودیت‌ها با یکدیگر است، اگر یکی از خصوصیات دیگر را به‌عنوان کلید قرار دهید ممکن است در طول حیات داده‌ها، آن خصوصیت تغییر کند (برای مثال به دلیل اصلاح اشتباهات تایپی در هنگام ورود داده‌ها و موارد دیگر) و در صورت تغییر آن مشکلاتی در ارتباطات ایجادشده در موجودیت‌های دیگر به وجود خواهد آمد.

[۱]. Auto number

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *